گرفت در اوامر و نواهى خداى تعالى كه امتثال كنند و امر او را در عبادات از وضو و نماز و غسل جنابت و تيمّم و غير آن سلمان فارسى رحمة اللّه عليه گفت كه : از رسول شنيدم كه : او گفت كه : هر كه او وضوى نماز كند و نيكو كند گناه ازو چنان فرو ريزد كه برگ از درخت . عمرو بن عبسه « 1 » گفت : رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را پرسيدم از وضوى نماز و فضل او ، گفت : هيچكس نباشد كه از شما آب برگيرد و مضمضه و استنشاق كند الّا هر گناهى كه در بينى و دهان كرده باشد با آن آب ريخته شود و چون روى شويد هر گناهى كه بر روى كرده باشد با آب از روى او فرو ريزد ، و چون دستها بشويد هر گناهى كه بدستها كرده بود با آن آب بسر انگشتان فرو آيد ، و چون مسح سر كند گناهان به اطراف موى ازو بشويد و چون مسح بر پاى كشد گناهان كه بپاى بدان سعى كرده باشد ازو فرو شود و چون به آن وضو نماز كند و حمد و ثناى خداى كند و دل فارغ كند خداى را جلّ جلاله از گناهان بيرون آيد چنان كه از مادر آن ساعت زاده باشد . انس مالك گفت : اوّلين چيزى كه رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مرا آموخت وضوى نماز بود و گفت كه : وضوى نماز نيكو كن تا نگاهبانانت از فرشتگان ترا دوست دارند و در عمرت بيفزايند و غسل جنابت سرّى است از اسرار مسلمانى كه امتحان مؤمن بدان كنند و تميز مؤمن از منافق بدان باشد . أبو ذر غفارى روايت كند از امير المؤمنين على عليه السّلام كه او گفت : جماعتى از احبار جهودان پيش رسول آمدند و گفتند : يا محمّد خبر ده ما را كه تا چرا از آب منى غسل بايد كردن و از بول و غايط نبايد كردن و اين پليدتر است از آن ؟ - رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : براى آنكه چون آدم از آن درخت بخورد در عروق و عصب او آب منى گشت چون آدمى مجامعت كند اين آب از بن هر موى از آن او نزول كند خداى تعالى اين غسل برو واجب كرد تا طهارت و كفّارت او باشد از معاصى و شكر آن باشد كه خداى تعالى آن نعمت برو كرده است با صابت آن لذّت كه به او رسيد عند انزال آن آب ، گفتند كه : راست گفتى اكنون خبر ده ما را از ثواب آنكس كه غسل جنابت كند ، گفت : مؤمن چون نيّت كند كه غسل جنابت كند خداى تعالى براى او در بهشت كوشكى بنا كند و هيچ بندهء و پرستارى نباشد كه او قيام كند به غسل جنابت و الّا كه خداى تعالى به او با فرشتگان

--> ( 1 ) - در خلاصهء تذهيب الكمال گفته : « عمرو بن عبسه بفتح اوله و الموحدة السلمى ابو نجيح صحابى مشهور » .